Grein eftir Guðrúnu Hafsteinsdóttur, markaðsstjóra hjá Kjörís og stjórnarmaður í SI birtist í Viðskiptablaði Mbl. 28.apríl sl.
Efnahagslegt umhverfi Íslendinga ætti að hvetja okkur til að finna þau tækifæri í viðskiptalífinu sem eru allt í kringum okkur. Síðustu misseri hefur verið einblínt um of á það sem hefur farið úrskeiðis; hvað okkur vantar í stað þess sjá hvað við höfum og hvað við eigum til að spila úr; - sem er heilmikið. Í þessu ljósi langar mig að rifja upp nokkra örlagaþætti sem höfðu mikil áhrif á rekstur þess fyrirtækis sem ég tengist, Kjörís. Þeir eiga það sammerkt að finna tækifæri í stöðu sem oft á tíðum virtist vonlaus.
Þegar niðurgreiðslur á smjöri til ísgerðar voru afnumdar 1969 var tekin sú ákvörðun að nota jurtafitu í ísinn í stað smjörs. Þarna náðist að snúa ógnun upp í tækifæri.
Starfsmenn Kjörís sáu fyrstir tækifæri í að framleiða frostpinna á Íslandi sem styrkti grunn fyrirtækisins svo um munaði.
Þrátt fyrir úrtöluraddir fólst tækifæri í því að leggja niður starfsstöð fyrirtækisins í Reykjavík og færa reksturinn undir eitt þak í Hveragerði.
Þegar plastverð hækkaði eftir efnahagshrunið sáu starfsmenn tækifæri í því að hverfa til fortíðar og bjóða upp á ís á nýjan leik í umhverfisvænum pappaöskjum. Neytendum líkaði þetta vel og við náðum að halda verðinu í horfinu.
Vegna hækkandi verðs leituðum við leiða til að framleiða í auknum mæli hráefni til framleiðslunnar; hráefni sem áður voru flutt inn.
Í upphafi efnahagshrunsins voru allir starfsmenn fyrirtækisins virkjaðir og beðnir um að koma auga á mögulegan sparnað. Fjöldi verkefna, stórra sem smárra, komu út úr þeirri vinnu. Öll hafa þau átt sinn þátt í því að fleyta fyrirtækinu í gegnum öldusjó núverandi efnahagslægðar.
Þetta eru aðeins lítil brot sem sýna okkur að tækifærin eru alltaf handan við hornið. Það er skylda okkar allra að horfa á aðalatriðin og sjá skóginn í heild en einblína ekki á einstök tré.
3. maí 2011 00:00
