Staðsetning mannauðsstjóra í skipuriti fyrirtækja
Mikil umræða hefur verið um stöðu mannauðsstjóra í skipuriti fyrirtækja undanfarin misseri. Þessi umræða er alls ekki ný af nálinni og segja má að tilvistarbarátta mannauðsstjóra undanfarna áratugi hafi snúist um það að eiga sæti í framkvæmdastjórn fyrirtækja. Rökin fyrir því eru einföld, starfsmannamál eru fyrirferðamikill þáttur í rekstri og stjórnun fyrirtækja og það er nánast sama hvaða ákvörðun er tekin varðandi rekstur, sú ákvörðun tengist á einhvern hátt starfsmönnum. Því er mikilvægt að mannauðsstjóri eigi sæti í framkvæmdastjórn og sé þannig næst vettvangi í allri ákvörðunartöku. Eftir efnahagshrunið hér á landi má sjá ákveðna tilhneigingu hjá fyrirtækjum að breyta skipulaginu þannig að yfirmaður eða framkvæmdastjóri mannauðssmála sé færður niður í skipuriti, tekinn út úr framkvæmdastjórn og settur undir þjónustu, rekstrar- eða fjármálasvið. Erfitt er að átta sig á því hvaða rök liggja hér að baki en þessi þróun hefur ekki átt sér stað annars staðar með jafn ríkum hætti. Hugsanleg skýring er að fjöldi nýrra æðstu stjórnenda sem hefur tekið við stjórnartaumum fyrirtækja hefur þann bakgrunn að þeir þekki ekki til mikilvægi mannauðsstjórnunar. Það eru aðallega þrjú svið sem mannauðsstjórnun kemur inn á með einum eða öðrum hætti. Í fyrsta lagi þekking á samskiptum aðila vinnumarkaðarins, gerð kjarasamninga og túlkun þeirra og lausn ágreinings. Í öðru lagi þekking á rekstri og viðskiptum og helstu lykilkennitölum sem tengjast þeim svo sem fjármál og fjárhagsbókhald. Í þriðja lagi mannlegi þátturinn svo sem samskipti, virk hlustun, leiðtogafærni og breytingastjórnun. Hugsanlega er þessi þróun tímabundin og innan skamms munum við sjá þessa þróun snúast við. Það eru ekki eingöngu framkvæmdastjórar framleiðslu, markaðsmála, rannsókna og þróunar eða fjármála og rekstrar sem eru ábyrgir fyrir árangri fyrirtækja ef ætlunin er að ná árangri og þá er mikilvægt að rödd mannauðsstjórans heyrist á réttum stöðum.
Gylfi Dalmann Aðalsteinsson, dósent HÍ
22. mars 2012 12:05
